Actualiteit

Het Vlaams Belang is verbaasd over de toon die de coalitiepartners van de regering-Leterme proberen te zetten als zou er sprake zijn van een heus regeerakkoord.
In feite is het enige nieuwsfeit van vannacht dat, na de staatshervorming en B-H-V, nu ook ongeveer alle andere thema’s naar later worden uitgesteld.

Het meest treffende voorbeeld in dat verband is de koopkracht. Er is zogezegd een akkoord om tegelijk uitkeringen te verhogen en belastingen te verlagen. Maar hoe hoog de uitkeringen en hoe laag de belastingen worden, is voer voor later, net zoals het groeipad inzake de gezondheidszorg. Cijfers zijn er dus niet.

Wel duidelijk merkbaar is de invloed van de PS, ondermeer inzake justitie – van de beloofde breuk met paars is geen sprake - en immigratie.
In de eerste plaats wordt de regularisatiegrond uitgebreid: wie werk heeft, kan blijven. Illegaliteit wordt hiermee beloond.
Bovendien wordt de individuele regularisatie uit handen genomen van de minister van Binnenlandse Zaken, die braaf aan de leiband moet lopen van een soort commissie die de minister gaat “adviseren�. Een bindend advies, volgens CD&V-voorzitter Schouppe, een niet-bindend advies volgens Open VLD-voorzitter Somers.
Hoe dan ook maakt de machine voor individuele regularisaties een collectieve regularisatie de facto overbodig. De regering-Leterme zet, mede door de invoering van economische migratie voor knelpuntberoepen, de immigratiepoort verder open dan ooit.

De nietszeggendheid die dit regeerakkoord kenmerkt, is tegelijkertijd veelzeggend.
De staatshervorming werd uit het regeerakkoord gelicht, en uit een aantal maatregelen blijkt dat van de door CD&V uitdrukkelijk beloofde ‘grote staatshervorming’ helemaal niets in huis komt. Wanneer men stelt dat het activeringsbeleid en het systeem van de werkloosheidsuitkeringen wordt aangepast, dan zegt men meteen dat van de regionalisering van het arbeidsmarktbeleid in juli geen sprake zal zijn.

Dit is dus het regeerakkoord van de vaagheid. De regering-Leterme blijft een interim-regering die permanent in onderhandeling zal zijn. In feite is er slechts één zekerheid: Leterme zal enkel een duidelijk akkoord hebben over de ministerportefeuilles. Verder lijkt het erop dat het parlement zal gevraagd worden een blanco cheque uit te schrijven.

Na 9 maanden laat CD&V een boulevard van gebroken beloften achter. Dat alles steekt schril af tegen de verklaringen van een partij die gezworen had nooit tot een regering toe te treden zonder splitsing van B-H-V en een grote staatshervorming. CD&V heeft haar kiezers bedrogen. Wie gelooft die mensen nog?