Antwerpen
 Senaat
 Actualiteit
 Biografie
 Acutaliteit
 Acutaliteit

Proficiat, dikke buis voor journalistj...

31.03.2014 - Inderdaad, dikke buis voor 'journalistje' want journalist kan je het specimen bezwaarlijk noemen dat denkt mijn rapport te moeten geven in nochtans een zogenaamde kwaliteitskrant De Standaard. Wat bet...

 Anke persselectie
Anke in Zevende Dag op 9 februari 20014...

08.02.2014 - 9 cent per kilometer. Zoveel zou een autorit in Brussel in de toekomst kosten, als het rekeningrijden wordt ingevoerd. Tijdens de spits, van 7 tot 9 uur 's morgens en van 4 tot 6 uur 's avonds, kost een rit op de autosnelweg u 5 eurocent per kilometer. Op de andere wegen loopt dat op tot 6 en een halve eurocent. Als het rekeningrijden wordt ingevoerd, zou de verkeersbelasting wel verdwijnen. Maar ...

 Klik hier en volg de plenaire zitting van de Senaat live!
 [Anke]   Actualiteit




30.11.2011 -

De contouren van het akkoord asiel en migratie Di Rupo I worden zichtbaar en het is niet verwonderlijk dat men het na enkele uren eens raakte, want het blijkt om niet meer te gaan dan de slappe kost die de voorbije maanden in het parlement werd bereid.

Inzake gezinshereniging wordt het probleem van de massale volgmigratie niet ten gronde aanpakt, stelt volksvertegenwoordiger Filip Deman: "Men blijft zelfs gezinshereniging met ongehuwde partners toestaan, terwijl de Europese Richtlijn daartoe niet verplicht."

De snel-Belg-wet wordt niet afgeschaft: men grijpt terug naar een amendement van Open VLD, N-VA, CD&V en SP.a dat enkele maanden geleden in de Kamer werd ingediend op een wetsvoorstel dat hangende is. Daarbij zou de kennis van één van de landstalen – het Frans in Vlaanderen! – volstaan. Er bestaat nog discussie over de vraag of een in Vlaanderen woonachtige kandidaat-Belg zijn integratie mag bewijzen door middel van een inburgeringsattest van de Franse Gemeenschap.

Voorts verwijzen de partijen naar de lijst van veilige landen voor asielzoekers, een principe dat evenwel op minimalistische manier wordt ingevuld.    De Vlaming wordt voorgelogen dat men ‘blijft’ afzien van financiële steun voor asielzoekers en ‘blijft’ vasthouden aan exclusief materiële bijstand. De afgelopen twee jaar werd voor meer dan 10.000 asielzoekers geen opvangplaats gevonden, zodat deze zich tot een OCMW konden wenden voor financiële steun (of via de rechter dwangsommen tot 500 euro per dag konden opstrijken). Hoe men dat wil vermijden, komt men niet te weten. Tussen de regels kan men trouwens lezen dat ‘als stok achter de deur’ een nieuw spreidingsplan kan opgelegd worden, hetgeen eveneens neerkomt op de toekenning van financiële steun.

Een giller van formaat is de ‘verstrenging van het terugkeerbeleid’. In werkelijkheid wordt nog steeds absolute voorrang gegeven aan de ‘vrijwillige terugkeer’, waarbij de termijn van het ‘bevel om het grondgebied te verlaten’ zelfs wordt opgetrokken tot 30 dagen. De gedwongen terugkeer blijft de hoge uitzondering. Bij de omzetting van de Terugkeerrichtlijn, zoals vorige week goedgekeurd door de Kamer, heeft men nagelaten de mogelijkheden van de Richtlijn maximaal te benutten, o.m. inzake de toegelaten detentietermijn. De toekomstige regeringspartijen zullen nagaan of er nood bestaat aan een uitbreiding van de huidige capaciteit van de gesloten centra, terwijl men reeds jaren weet dat die capaciteit volstrekt ontoereikend is. Totaal ongeloofwaardig is tenslotte de bewering dat er geen ‘collectieve regularisatie’ komt: men verzwijgt de ‘individuele’ regularisaties die jaar na jaar 10.000 illegalen een verblijfsvergunning geven.  

Kortom: België blijft onder Di Rupo I een magneet voor gelukszoekers uit de hele wereld. Dat men het anders probeert voor te stellen, is niet meer dan het strooien van wat zand in de ogen van de Vlaamse publieke opinie.



Ontwerp en hosting door Webbreezer Solutions