Media

Zoals u wellicht weet staat de taalvrijheid in ons land ingeschreven in de Grondwet. Deze taalvrijheid is echter niet absoluut noch universeel. Dit impliceert dat de taalvrijheid zich niet uitstrekt tot andere talen dan onze landstalen, zijnde Nederlands, Frans en Duits.[1]

De Raad van State heeft in een arrest aan deze beginselen een verstrekkende interpretatie gegeven door te stellen dat "de bescherming die de Grondwet aan de taalvrijheid verleent, zich niet uitstrekt tot de niet in België gesproken talen; dat iedere overheid binnen de kring van haar bevoegdheid het gebruik van die talen kan regelen of gewoon verbieden zonder daarin door enige grondwetsbepaling geremd te zijn."[2]

Bovendien is in heel wat Vlaamse steden de bevolkingssamenstelling de laatste tientallen jaren drastisch gewijzigd. De onbeperkte immigratie van niet-Europese allochtonen is hier niet vreemd aan.

Dit heeft geleid tot een fundamentele wijziging van het straatbeeld in een aantal gettowijken van onze steden. Aldaar duiken in het publiek domein meer en meer opschriften op, die voor de autochtone bevolking onleesbaar en dus helemaal onbegrijpbaar zijn. Hierdoor vervreemden mensen vervreemden in hun eigen omgeving met alle gevolgen van dien voor de verdere en duurzame teloorgang van de historisch sociale samenhang in onze steden.

De combinatie van beide voorgaanden heeft me er toe aangezet het wetsvoorstel in bijlage op te stellen en in te dienen samen met mijn collega senatoren die lid zijn van de commissie die dit voorstel zal behandelen.

Om etnisch ondernemerschap en internationalisering de nodige ruimte te gunnen, is het wetsvoorstel niet restrictief of beperkt tot de 3 landstalen opgesteld. Het strekt er immers toe het gebruik, van andere talen dan deze die in de Europese Unie (23 talen) worden gebruikt te verbieden voor wat winkelopschriften betreft.

Ik hoop hiermee een, zij het weliswaar bescheiden, aanzet te geven tot het bewaren van het Europees karakter van het straatbeeld in onze steden en de verdere gettovorming tegen te gaan.

[1] Zie: VELAERS Jan, De bevoegdheidsverdeling in het federale België, deel 12, Het gebruik van de talen. Kortrijk, Die Keure, 2001, p. 50-51.

[2] RvS, nr. 38.376 van 20 december 1991